ด้วยความพยามยามมายาวนานแรมปี ในที่สุด ก็มีวันนี้จนได้ ฮ่า ฮ่า ฮ่า ฮ่า คนดีๆมันหายาก กว่ามันจะตาย  กว่ามันจะมาเกิด กรูก็เลยต้องรอนานหน่อยเป็นธรรมดา ในที่สุด ก็มีลูกเป็นของตัวเองจนใน ใครยะบอกว่าชั้นกะสะมีทำมะเป็น เฮ่อๆๆๆๆ

 

เมื่อวานเป็นวันแรกที่ไปฝากท้องกะคุณหมอ คุณหมอน่ารักมาก เป็นกันเอง คุยสนุกมากมาย

กรู ------> "หมอคะเวลาคลอดเนี่ยเจ็บมั้ย"

หมอ ----> หมอนิ่งไปสักพัก "อืม.....เคยปวดประจำเดือนมั้ยคะ"

กรู-------> "ปวดคะ ปวดทุกเดือนเลย"

                 นึกในใจ อะ ชิวๆ ถ้าปวดเหมือนปวดเมนส์ คนพอทนได้วะ

หมอ-----> "นั่นหละคะปวดเหมือนกันเลย"

                 นึกในใจ  กูว่าแล้ว สบายๆแล้วเฟ้ย ไม่น่ากลัวเท่าไหร่นี่หว่า

 แล้วหมอก็ยิ้มเล็กน้อย กูก็ยิ้มตอบ

หมอ----->  "อืม.....แตต่ปวดปว่าปวดประจำเดือนประมาณสัก ...... ร้อยเท่าน่าจะได้คะ ปวดคะ ปวดมาก ประมาณเหมือนขาเราหลุดไปทั้งสองข้างอะคะ"

กรู-------> ลงไปนอนชักเรียบร้อย

 

หลังจากนั่งทำใจสักพัก หมอก็ให้พยาบาลพาไปดูห้องคลอด

เค้าก็พาดูๆ ก็โอเคดี มีห้องรอคลอด มีเตียง มีห้องน้ำ มีทีวี มีโซฟา ประมาณเหมือนห้องพักทั่วไป ดูชิวๆ ห้องนี้ให้ญาติเข้าไปอยู่ด้วยใด

เดินออกมาอีกนิด คุณพยาบาลบอกว่าพอปากมดลูกเปิดมากๆแล้ว ก็จะถูกส่งเข้าห้องคลอด

อะจ๊ากกกก นึกอารมณ์แบบ ห้องขนาดไม่เล็ก ไม่ใหญ่ ขาวสะอาด กลางห้องีเตียงแบบ ขาหยั่งตั้งอยู่ตรงกลาง พร้อมไฟดวงความส่องตรงลงมาที่เตียง

ข้างๆฝามีเครื่องมือ นู่น นี่นั่นมากมายรายล้อม โอวแม่เจ้า แค่เห็นห้องกูก็เจ็บแล้ว เห็นเตียงยิ่งสยอง เท่านั้นไม่พอ คุณพยาบาลห้องคลอดถามกูอีก

 

คุณพยาบาล -----> "คุณแม่จะคลอดเองมั้ยคะ"

กรู----------------> "คลอดเองคะ อยากคลอดเอง"

คุณพยาบาล -----> "อืม........ถ้าคลอดเองเนี่ย คุณแม่ต้องอดทนนะคะ คือต้องอดทนมากกกกกกอะคะ"

กรู----------------> เริ่มหน้าเสีย อดทนไรฟะ แม่งอดทนขนาดนั้นเลยเหรอวะ กูเลย ถามกลับ "ถ้าอดทนไม่ได้อะคะ คือ ถ้าทนไม่ไหวแล้วทำไงอะคะ"

คุณพยาบาล -----> "อืม........อืม................." ไม่มีคำตอบ "ก็ต้องทนอะคะ"

กรู----------------> เหมือนโดนเขาทรายซกสลบเหมือดรอบสอง

นึกสมน้ำหน้าตัวเองในใจ เป็นไงละมึง หายอยากมั้ยทีนี้