วันก่อนได้รับเกียรติอันสูงส่ง ได้ไปกินน้ำชากับท่านหัวหน้า อะ งงอะดิ ท่านหัวหน้าไหนวะ พวกมรึงๆก็ลองนึกๆดู มีอยู่ไม่กี่คนที่สามารถเพื่อนๆทุกคนยอมซุฮก ยกตำแหน่งนี้ให้ ถึงแม้ว่ามันจะไม่ค่อยอยากรับก็เหอะ

อย่าดูถูกกันนะเฟ้ย ท่านหัวหน้าของเราสุดยอด ประมาณว่าเกิดมาเพื่อเป็นหัวหน้าจริงๆอะ (เกิดมาใช้กรรม เลยต้องมาเป็นหัวหน้าตรู) คิดแล้วก็สำนึกในความดีของท่านหัวหน้าเราเหลือเกิน ลองย้อนเวลาไปนะ สมัยอยู่ม.ต้น ม.หนึ่งเลย เข้ามาเอ๊าะๆ ยังแบ๋วๆ ไม่ค่อยรู้เรื่องกันเท่าไหร่ประมาณว่าเด็กบ้านนอก หน่าโง่ๆ ทึ่มๆ มาอยู่รวมกันในห้องเดียวกันห้าสิบกว่าคน ท่านหัวหน้าของเราที่แลดูฉลาดปราดเปรื่องอยู่คนเดียวในห้องก็ช่างน่าสงสารเหลือเกิน ที่หลุดมาอยู่ห้องนี้ได้ ก็เป็นไปตามคาด ท่านหัวหน้าก็เลยต้องรับตำแหน่งท่านหัวหน้าของเราไปโดยปริยาย คาดว่าตอนแรกที่ได้รับตำแหน่งท่านหัวหน้า หัวหน้าเราคงแอบภูมิใจเล็กๆ แต่หลังจากนั้นไม่นาน ก็คงจะสำนึกได้ว่า ซวยจริงๆเลยกูต้องมาอยู่รวมกะไอ้พวกนี้

 

หัวหน้าของเราเป็นคนมีหลักการที่ดีเยี่ยม เพื่อความสะอาดและหลักอนามัยที่ดี ท่านหัวหน้าของเราจะต้องพกแก้วน้ำของตัวเองมาโรงเรียนเป็นประจำ หัวหน้าจะแบบเท่ห์มาก จะมีแก้วส่วนตัวเอาไว้กดน้ำเย็นกินที่โรงเรียน ในขณะที่คนอื่นซกมกๆ ต้องใช้มือของตัวเองรองน้ำกินกัน อาจจะงง มันพกแก้วน้ำมาโรงเรียนได้ไง กระเป๋าไม่พองบานกลายเป็นตู้เย็นเสียสภาพหมดเรอ เรื่องนั้นไม่ต้องเป็นห่วง เพราะกระเป๋าพี่แก แปลงร่วงกลายเป็นตู้เย็นไปนานแล้ว กลับมาเรื่องแก้วดีกว่า เพื่อความสะดวกในการพกพาติดกระเป๋าไปได้ทุกที่ แม้แต่กระเป๋ากางเกง แก้วของท่านเค้าเป็นแก้วแบบพับได้ เป็นประมาณห่วงกลมๆซ้อนๆกันเรียงไล่ขนาดเป็นวงๆตั้งวงแต่เล็กจนวงใหญ่ เวลาเก็บก็กดมันลงไปมันก็จะกลายเป็นเหมือนแป้นกลมๆ ท่านก็กินน้ำกะแก้วของท่านสงบๆอยู่เรื่อยๆ จนวันนึง มีใครสักคน หัวคิดเป็นเลิศ+หน้าด้าน นึกขึ้นมาได้ว่า มือกูสกปรกฉิบหาย ต้องเอามารองน้ำกิน อย่ากระนั้นเลย ยืมแก้ว ท่านหัวหน้ากินดีกว่า สะอาด สะบาย ไฮโซ ด้วยสปิริตหัวหน้า หัวหน้าเลยให้ยืมแก้ว เท่านั้น ปัญญาเลยเกิดแก่เพื่อนๆทับสามทุกคน จากแก้วส่วนตัวของหัวหน้า ก็กลายสภาพทันที่กลายเป็นแก้วส่วนรวมของห้อง ทุกคนหันมาใช้แก้วของหัวหน้ากันอย่างรื่นเริง ต่างคนต่างสบายใจกันว่า กูได้น้ำสะอาดละ ไม่ต้องกินน้ำสกมกๆจากมือกูและ    อืม....บุญเท่าไหร่แล้วตอนนั้นโรคปากนกระจอกไม่ระบาด ไม่งั้นอีเด็กห้องนี้คงเป็นปากนกกระจอกกันทั้งห้องแน่นอน มานั่งๆคิดดูแล้วกรูนี่ก็โง่เหมือนกันนะเนี่ย ไม่ค่อยเข้าใจมาตราฐานของความสะอาดของตัวเองสักเท่าไหร่เล้ย  คนที่น่าสงสารที่สุดก็คงจะเป็นหัวหน้านี่หละ ซวยเต็มๆ ได้ข่าวช่วงหลังหัวหน้าให้แก้วกับเพื่อนๆไปแล้วใช้มือตัวเองรองน้ำกินบ่อยๆ (ฉลาดจริงๆหัวหน้ากรู)

 

อันนี้แค่เรื่องจิ๊บๆ วีรกรรมของหัวหน้าเรายังมีอีมากมาย (วีรกรรมหรือเวรกรรมก็ไม่รู้) จำได้ว่า เคยได้จับคู่นั่งเรียนกะหัวหน้าด้วย รู้สึกจะเป็นวิชาภาษาไทย อ.ให้เด็กผู้ชายกะผู้หญิงจับคู่กันเรียน เป็นสงวรรค์ของเรามากๆ ที่ได้จับคู่กะท่านหัวหน้า คู่อื่นๆ เด็กผู้ชายก็จะนั่งยิ้มกันหมด ประมาณสบายแล้วกรู ได้จับคู่ผู้หญิง เดี๋ยวมีงานอะไรพวกผู้หญิงก็ทำ อีพวกผู้ชายก็รอลอกลูกเดียวตามธรรมเนียม แต่ก็อะนะ มันไม่เสมอไปเฟ้ย ผู้หญิงจะถูกเอาเปรียบอยู่ฝ่ายเดียวได้ไง กรูจำเป็นต้องกู้ศักดิ์ศรีของลูกผู้หญิงคืนมา กูก็เอาเลย ไอ้เตรียมบทเรียน ทำการบ้านงี้ ไม่มีทางแน่นอน ทำอย่างเดียว ตอนเช้ามา "หัวหน้าๆ ยืมสมุดหน่อยดิ" " หัวหน้าๆ ลอกหน่อยดิ" อาจจะงงว่าใครมันจะให้ลอกได้ตลอด แต่ขอโทษ นอกจากอ.จะจับคู่ให้เรียนด้วยกันแล้ว อ.ยังตั้งกฎว่า ถ้าใครไม่ทำการบ้าน ทำงานมาส่ง คู่บัดดี้จะโดนทำโทษด้วย ฮ่าๆๆๆๆๆๆ เสร็จโจร นางโจรอย่างอะฮั้นก็หวานหมูเลย รอลอกลูกเดียว หัวหน้าก็จำใจต้องให้ลอก เพราะถ้าไม่ให้ ก็จะโดนอ.ว่าๆทำไมไม่ดูแลบัดดี้ตัวเอง แต่ก็นั่นหละ นางโจรอย่างเราก็มียางอายกะเค้าเหมือนกันนะเฟ้ย ก็ตั้งหน้าตั้งตาเกาะท่านหัวหน้าเรียนไปแค่เรื่อยประมาณเกือบๆจะเทอม ยางอายก็เริ่มออก เนื่องจากแพ้ความดีของหัวหน้า ที่นอกจากจะให้กูลอกแล้ว ยังมีการเตรียมบทเรียนทำสรุปบทเรียนมาอธิบายกูล่วงหน้าก่อนเข้าเรียน เพื่อเวลาเรียนกูจะได้เข้าใจและตอบคำถามได้ ช่วงๆหลังๆ (ใกล้หมดเทอมและ) นางโรงเลยปรับปรุงตัว กลายสถาพจากนางโจร มาเป็น นางงาม (บางครั้งก็เป็นนางเอก) ตราบจนทุกวันนี้